حرف ها دارم

با تو ای مرغی که می خوانی نهان از چشم

و زمان را با صدایت می گشایی!

چه ترا دردی است

کز نهان خلوت خود می زنی آوا

و نشاط زندگی را از کف من می ربایی؟

در کجا هستی نهان ای مرغ!

زیر تور سبزه های تر

یا درون شاخه های شوق؟

می پری از روی چشم سبز یک مرداب

یا که می شویی کنار چشمه ی ادراک بال و پر؟

هر کجا هستی ، بگو با من.

روی جاده نقش پایی نیست از دشمن.

آفتابی شو!

رعد دیگر پا نمی کوبد به بام ابر.

مار برق از لانه اش بیرون نمی آید.

و نمی غلتد دگر زنجیر طوفان بر تن صحرا.

روز خاموش است ، آرام است.

از چه دیگر می کنی پروا؟

                                                                                                              " سهراب سپهری"

.

.

.

پسرکم گریه نکن...

 پاشو نگاه کن که قبل تر ها چی بودی و به من چی گفتی که خاموش شدم و از هر لحظه به خاطر آوردنت به این تنهایی رسیدم...

حرفها دارم...

آره حرفهایی طولانی...

اما صدای سکوتم کو که منو بیدار کنه؟...

صدا کن مرا

صدای تو خوب است....

عضویت در ویلاگ عشق حقیقی
شعرها و مطالب عاشقانه